Gastblogger Dennis stelt zich voor!

Gastblogger Dennis stelt zich voor!

Gastblogger over zijn enthousiasme voor whisky

Mijn naam is Dennis Breet en in deze blog zal ik mijzelf voorstellen als gastblogger voor Red Warrior.

Ik kan je natuurlijk van alles over mijzelf vertellen, bijvoorbeeld dat ik psychologie docent ben. Of dat ik een fervent sporter ben. Of dat ik enorm van koken en eten houd. Waar het echter bij Red Warrior om draait is whisky, daarom zal ik wat vertellen over mijn persoonlijke whisky-reis.

Op het moment van schrijven van dit artikel ben ik 29 jaar. Na de sporadische scheut (goedkope) whisky in mijn cola op feestjes kwam ik tien jaar geleden voor het eerst goed in contact met whisky. Mijn vader kreeg voor zijn verjaardag een whiskydiner bij Stadsboerderij De Koebrug in Stavoren Friesland. Daar kreeg ik de Deanston 12 years te proeven. Heerlijk, de naam van de whisky ging in mijn notitieblok op mijn telefoon.

Ondanks dat de Deanston mij beviel bleef mijn whisky-reis daar lange tijd hangen. Totdat ik in 2015 een klein slijterijtje van een supermarkt voorbij liep en een aanbieding zag van de Glen Talloch 8 years. Voor nog geen 12 euro kocht ik mijn eerste fles whisky welke ik met veel plezier opdronk.

Een nieuw hoofdstuk

Het duurde niet lang of ik leek overal mensen tegen te komen die van whisky houden. Dat betekende veel proeven en uiteindelijk ook steeds vaker een fles kopen. Steeds vaker kreeg ik ook voor verjaardagen een (of meerdere) flessen whisky kado. Van mijn vriendin kreeg ik een boek over whisky met ruimte voor 100 proefnotities. Zo begon een nieuw hoofdstuk van mijn whisky-reis.

Ik vind het fantastische aan whisky dat er zoveel verschillende soorten en smaken zijn. Ik ga dan ook graag met dat boek zitten en proeven van mijn whisky’s. Al moet ik bekennen dat ik vooral smaaknotities van anderen op zoek en kijk of ik hetzelfde proef. Ik wil mijn smaak verkennen en probeer dan ook veel uit. Bij proeverijen ga ik dan ook planmatig te werk. Ik zoek vooral de whisky’s die ik nog niet ken. Een echte voorkeur heb ik nog niet. Althans, ik sluit nog geen whisky’s buiten, Schots, Iers, Japans en ook Bourbon vind ik lekker.

De geschiedenis

Een extra dimensie aan het proeven is het toevoegen van hapjes aan het whisky drinken. Een Talisker 10 years old bij de gerookte (Schotse) zalm is bijvoorbeeld heerlijk. En dankzij Wullie, de eigenaar van restaurant en whiskybar ‘Hielander’ in Alkmaar, ben ik me bewust van de ervaring van het combineren van een peated malt met chocolade. Bestel bij de Hielander maar eens het toetje met de chocolade-cake en vraag een bijpassende whisky. Gegarandeerd een lach op je gezicht.

En soms, soms drink ik gewoon een dram, zittend op de bank, met mijn border terrier Ted naast me. Dan denk ik aan de weg die de whisky heeft afgelegd. Aan de grondstoffen van de drank, het productieproces en dat misschien de mensen die gewerkt hebben aan mijn drank al met pensioen zijn. Ik denk aan hoe oud de drank is in mijn glas en dat ik toen deze gedestilleerd werd, ik nog niet eens mocht drinken of brommer rijden. Ik denk aan de seizoenen die het hout van de vaten hebben doen uitzetten en krimpen. En aan alle vaten keurig op een rij in een warenhuis ergens hier ver vandaan. Ik denk aan de moeite die gestopt is om de juiste smaak in mijn glas te krijgen, en aan de weg van de distilleerderij naar de winkel en uiteindelijk mijn glas.

Het voelt alsof ik een stuk geschiedenis drink en het zou zonde zijn om deze drank zomaar achterover te gieten. Terwijl ik dit bedenk, rustig drinkend en mijn hond aaiend, bedenk ik mij hoe goed het leven is.

Ja, whisky, Usque Beatha, de godendrank, mij doet het een plezier.

Tot snel!

Dennis Breet